Een gemeentelijk museum in het Palais de Tokyo uit 1937
Het Palais de Tokyo werd voor de Wereldtentoonstelling van 1937 gebouwd door de architecten Dondel, Aubert, Viard en Dastugue. Het gebouw bestaat uit twee symmetrische vleugels, verbonden door een zuilengalerij, met een grote vijver en trappen die afdalen naar de Seine. De westvleugel huisvest tegenwoordig het centrum voor hedendaagse kunst Palais de Tokyo; de oostvleugel is eigendom van de stad Parijs en herbergt sinds 1961 het Musée d'Art moderne.
Dit onderscheid voorkomt een veelgemaakte vergissing. Het Palais de Tokyo (westvleugel) heeft geen collectie: het toont betaalde tentoonstellingen van hedendaagse kunst in rauwe ruimtes. Het MAM (oostvleugel) bezit bijna 15.000 werken, van het fauvisme tot vandaag, en toont permanent meer dan 370 stukken met vrije toegang. Verwar het evenmin met het Musée national d'Art moderne, dat het Palais de Tokyo in 1977 verliet voor het Centre Pompidou, waarvan het gebouw tot 2030 gesloten is voor renovatie.
Het museum werd in 2019 gerenoveerd: onthaal, looproutes en bewegwijzering werden opnieuw ontworpen, en de ingang loopt via de grote trap aan de avenue du Président-Wilson. De garderobe is gratis en liften bedienen alle verdiepingen.
Wat je in de vaste collectie moet zien
La Fée Électricité van Raoul Dufy
Dit is het meest spectaculaire stuk van het museum en een van de grootste schilderijen ter wereld: 250 panelen, ongeveer 10 m hoog en 60 m lang, samen bijna 600 m². Dufy schilderde het in 1937 voor het paviljoen van de Elektriciteit op de Wereldtentoonstelling. Het fresco vertelt de geschiedenis van de elektriciteit, van de Griekse filosofen tot de centrales van de 20e eeuw, met meer dan honderd geleerden en uitvinders. Het vult een gebogen zaal die er volledig aan is gewijd. Neem de tijd om het in beide richtingen te bekijken: de details ontdek je van dichtbij, de compositie van veraf.
La Danse van Matisse
De Matisse-zaal toont twee van de drie versies van La Danse, in 1930 besteld door de Amerikaanse verzamelaar Albert Barnes. Je ziet er La Danse inachevée, de eerste versie die de kunstenaar te decoratief vond en die in 1990 in zijn atelier in Nice werd teruggevonden, en La Danse de Paris (1931-1933), het sluitstuk van het project. De twee monumentale composities, opgebouwd uit roze, grijze en blauwe silhouetten, hangen tegenover elkaar. De definitieve versie bevindt zich in de Barnes Foundation, bij Philadelphia.
Fauvisten, kubisten en de École de Paris
Het legaat van dokter Maurice Girardin in 1953, meer dan 500 werken, vormde de identiteit van het museum. Je vindt er fauvistische doeken van Derain, Vlaminck en Van Dongen, kubistische werken van Braque, Gleizes en Metzinger, en daarna Robert en Sonia Delaunay, onder wie La Ville de Paris, een enorm doek uit 1912. De volgende zalen brengen Bonnard, Picasso, Modigliani, Chagall, Soutine en Utrillo samen. De naoorlogse periode is vertegenwoordigd met de Otages van Jean Fautrier, de materieschilderijen van Jean Dubuffet, Nicolas de Staël, Yves Klein en Giacometti. De opstelling wisselt regelmatig, maar deze namen blijven aanwezig.
Hedendaagse kunst en ARC
De afdeling ARC (Animation, Recherche, Confrontation), opgericht in 1967, gaf het museum zijn reputatie van openheid voor levende kunst. De hedendaagse zalen tonen Christian Boltanski, Daniel Buren, Annette Messager en talrijke Duitse kunstenaars die dankzij een belangrijke schenking in 2012 binnenkwamen. Het is ook in de collecties dat het museum elk najaar de finalisten van de prix Marcel Duchamp ontvangt, in samenwerking met het Centre Pompidou.
Liefhebbers van art deco letten tot slot op de lakwerken van Jean Dunand en de grote decors van Gaston Suisse, tijdgenoten van het gebouw.
De tijdelijke tentoonstellingen: betaald, en vaak opmerkelijk
Het MAM organiseert twee tot vier grote tentoonstellingen per jaar, met retrospectieven die geschiedenis schrijven: Basquiat in 2010, Nicolas de Staël in 2023-2024, het bezoekersrecord van het museum met meer dan 400.000 bezoekers. Dit najaar van 2026 wijdt het museum zijn eerste Franse tentoonstelling aan de Amerikaanse schilder Kerry James Marshall (tot 24 januari 2027, 70 werken), naast een tentoonstelling van beeldhouwster Simone Fattal, en presenteert het vanaf 2 oktober 2026 de finalisten van de prix Marcel Duchamp.
Prijzen vastgesteld in september 2026: € 17 volledig tarief en € 15 gereduceerd tarief voor de tentoonstelling Kerry James Marshall, gratis voor jongeren onder 18 jaar. De prijzen verschillen per tentoonstelling, meestal tussen € 10 en € 17. Een tijdslot online reserveren is aan te raden in het weekend en in de eerste weken. Op donderdag blijven de tentoonstellingen open tot 21.30 uur: dat is het rustigste moment, terwijl de collecties om 18.00 uur sluiten.
Het terras, het restaurant en het uitzicht op de Eiffeltoren
Het voorplein tussen de twee vleugels van het Palais de Tokyo, met zijn zuilen, vijver en beelden van Bourdelle, is een van de minst drukke uitkijkpunten op de Eiffeltoren. De MAM-kant heeft een groot terras met uitzicht op de Seine, toegankelijk zonder ticket, waar verschillende restaurants elkaar zijn opgevolgd. In 2026 heet het adres Corail: mediterrane keuken, een terras dat in het mooie seizoen elke dag tot laat open is, en in de winter bediening tijdens de openingstijden van het museum. De prijzen zijn die van een chic terras in het 16e; voor een gewone koffie kun je beter iets verderop pauzeren in de rue de Longchamp of de avenue Marceau.
Het terras leent zich goed voor het einde van de middag: de zon gaat onder achter de Eiffeltoren.
De diefstal van 2010, in het kort
In de nacht van 19 op 20 mei 2010 stal een eenzame inbreker vijf schilderijen van Picasso, Matisse, Braque, Modigliani en Léger, geschat op bijna 100 miljoen euro, door ze uit hun lijsten te snijden. De dief werd in 2017 veroordeeld, maar de doeken zijn nooit teruggevonden. De zaak leidde tot een volledige herziening van de beveiliging van het museum. In de zalen is er vandaag niets meer van te zien.
Het bezoek combineren met de wijk
Het MAM ligt midden in een museumwijk waar je te voet een hele dag kunt doorbrengen:
- Palais de Tokyo, westvleugel van hetzelfde gebouw: hedendaagse kunst, betaalde tentoonstellingen, 's avonds open, gesloten op dinsdag. Sluiting voor renovatie gepland vanaf november 2027.
- Musée Yves Saint Laurent, 5 avenue Marceau, 75116 Paris: de studio van de couturier en een selectie van creaties, op vijf minuten.
- Musée Guimet, place d'Iéna: Aziatische kunst, op drie minuten via de avenue du Président-Wilson.
- Musée du quai Branly: steek de Pont de l'Alma of de Pont d'Iéna over, tien minuten lopen.
- Trocadéro en zijn musea (Architectuur, Marine, Mens): tien minuten de avenue op.
- De Eiffeltoren ligt op een kwartier lopen via de Pont d'Iéna.
Een typische dag: Guimet of Yves Saint Laurent 's ochtends, lunch op het voorplein, de collectie van het MAM in het begin van de middag, daarna een tentoonstelling of het terras. Op regendagen combineer je het MAM en het Palais de Tokyo zonder het gebouw te verlaten: zie onze ideeën voor Parijs op een regenachtige dag.
Praktische informatie
| Details | |
|---|---|
| Adres | 11 avenue du Président-Wilson, 75116 Paris |
| Openingstijden | Dinsdag–zondag 10.00–18.00 uur, kassa's sluiten om 17.15 uur; avondopenstelling op donderdag tot 21.30 uur, alleen voor de tijdelijke tentoonstellingen |
| Gesloten | Maandag, 1 januari, 1 mei, 25 december; sluiting om 17.00 uur op 24 en 31 december |
| Vaste collectie | Gratis voor iedereen, zonder reservering (voorgestelde gift € 5) |
| Tijdelijke tentoonstellingen | € 10–17 volledig tarief, € 8–15 gereduceerd; gratis onder 18 jaar (prijzen vastgesteld in september 2026) |
| Metro | Lijn 9, stations Iéna of Alma-Marceau, op 3 minuten |
| RER | Lijn C, Pont de l'Alma, op 8 minuten lopen |
| Bus | 32, 42, 63, 72, 80, 82, 92 |
| Vélib' | Stations rue de Longchamp, avenue Marceau en place de la Reine-Astrid |
| Aanbevolen duur | 1,5 uur voor de collecties, 1 uur extra per tentoonstelling |
| Toegankelijkheid | Hellingbaan rechts van de ingang, liften, rolstoelen op reservering |
De Paris Museum Pass heeft hier geen zin: de collectie is gratis en de tentoonstellingen van het museum vallen er niet onder. Onze beoordeling van de Paris Museum Pass beschrijft welke plekken echt gedekt zijn. De eerste zondag van de maand levert niets extra op ten opzichte van een andere dag, aangezien de toegang al gratis is; het museum doet wel elk jaar in mei mee aan de Europese Nacht van de Musea.
Verder op ontdekking
Het MAM is het perfecte voorbeeld van een groot Parijs museum dat je kunt bezoeken zonder een euro uit te geven. Vind zijn buren in onze gids over de gratis musea van Parijs, en als je van plan bent in een week meerdere betaalde bezienswaardigheden te bezoeken, helpt onze vergelijking van de Parijse passen je bij de keuze.
