Rioolmuseum van Parijs: bezoek, openingstijden, tickets

Waar is de ingang

De toegang is via een paviljoen op de esplanade Habib-Bourguiba, op de linkeroever, aan de voet van de pont de l'Alma, tegenover 93 quai d'Orsay, 75007 Paris. Het is het enige zichtbare gebouw bovengronds: het herbergt de ontvangst en de kassa, vanwaar u afdaalt naar de gangen. Het gebouw is te herkennen vanaf de kade en vanaf de Seine.

• Metro: Alma-Marceau (lijn 9), op de andere oever, en dan te voet over de brug; Invalides (lijnen 8 en 13), iets verder weg.
• RER: lijn C, station Pont de l'Alma, het dichtstbij.
• Bus: lijnen 42, 63, 80 en 92, halte Bosquet-Rapp.

Het museum hoort bij de ondergrondse plekken die aan bod komen in ons overzicht van ondergronds Parijs; dit artikel richt zich op het praktische bezoek. De hoogtepunten van het museum staan samengevat op onze pagina over het Rioolmuseum.

Openingstijden, sluitingsdagen en reserveren

Het museum is open van dinsdag tot zondag, van 10.00 tot 17.00 uur, met laatste toegang om 16.00 uur. Het is gesloten op maandag, op 1 mei, op 25 december en tijdens de eerste helft van januari (van 1 tot 15), iets om niet te vergeten als u Parijs tijdens de kerstvakantie bezoekt. Kenmerkend voor deze plek: het museum kan sluiten als het water in het riolennet stijgt of bij een storing in de bedrijfsvoering. Raadpleeg na een zware onweersbui of tijdens hoogwater van de Seine de officiële website voordat u op pad gaat.

Er mogen maximaal 200 personen tegelijk aanwezig zijn. Individuele tickets koopt u via de officiële online ticketverkoop, in vier stappen (soort ticket, datum en tijdslot, account, betaling). Reserveren is geen even strikte formaliteit als bij de catacomben van Parijs, die vaak dagen van tevoren volgeboekt zijn, maar met een gereserveerd tijdslot hoeft u tijdens de schoolvakanties en in het weekend niet op de esplanade te wachten. Groepen reserveren per e-mail bij het museum.

Tarieven en gratis toegang

Tarieven vastgesteld in september 2026 via de officiële ticketverkoop. Recht op gratis toegang toont u ter plaatse aan (identiteitsbewijs, invaliditeitskaart). De plaatsen voor rondleidingen en workshops zijn beperkt: reserveer ze online.

De route: wat u onder de grond ziet

De route volgt ongeveer 500 meter gangen binnen het pompstation van de Alma, een knooppunt van het net waar meerdere leidingen samenkomen. Alles waar u langs loopt, is in werking: het water stroomt door de goten, onder loopbruggen en balustrades. Het museum geeft een bezoekduur op van 45 minuten tot 1 uur en 15 minuten.

De galerij met de vaste tentoonstelling

Het eerste deel beslaat een droge gang met ruw gelaten stenen muren, met vitrines, maquettes en interactieve schermen. U ziet er de uitrusting van de rioolwerker van vroeger en nu (laarzen, werkkleding, veiligheidsapparatuur), reinigingsgereedschap en de maquettes van de machines die u verderop op ware grootte terugziet. Om de schaal aan te geven: bijna 2.600 kilometer gangen onder Parijs, en meer dan 300 miljoen kubieke meter afval- en regenwater dat er elk jaar doorheen stroomt.

De hoofdriolen en de straatnaambordjes

Verderop komt de route uit in de gangen die in gebruik zijn: het hoofdriool van de avenue Bosquet, dat van de avenue Rapp, de galerie Belgrand, de galerie Bruneseau, de galerie Turgot, de galerie Adolphe-Mille en de passage Duleau. Zoals in het hele net draagt elke gang een blauw geëmailleerd bordje met de naam van de straat die hij bovengronds volgt: rue Cognacq-Jay, place de la Résistance, quai d'Orsay. Zo oriënteren de rioolwerkers zich. U komt ook langs een overstort, die bij hevige regen het overtollige water naar de Seine afvoert, en langs het begin van een afvoerleiding, een grote buis die het water stroomafwaarts wegvoert.

Sifons, reinigingsbal, schuifwagen en schuifboot

De aantrekkingskracht van de plek zit grotendeels in de reinigingsmachines, die grotendeels in de 19e eeuw zijn uitgevonden en waarvan het principe nog steeds wordt gebruikt. Het net voert zand mee, volgens de stad Parijs zo'n 6.000 m³ die elk jaar wordt verwijderd, en dat zich op de bodem van de leidingen afzet.

• De reinigingsbal (boule de curage): een grote bol, oorspronkelijk van hout, met een diameter die net iets kleiner is dan die van de leiding. Voortgeduwd door de waterdruk schraapt hij de afzettingen voor zich uit. Hij wordt met name gebruikt in de sifons, volledig ondergelopen leidingen die onder de Seine door lopen, bijvoorbeeld ter hoogte van de pont de l'Alma.
• De schuifwagen (wagon-vanne): een wagen die over de randen van middelgrote hoofdriolen rijdt, voorzien van een schuif die het water stroomopwaarts laat stijgen; als het water eronderdoor stroomt, spoelt de stroming het zand weg.
• De schuifboot (bateau-vanne): hetzelfde principe in de grote hoofdriolen, met een vaartuig van ongeveer vijf ton.

Langs de route eert een monument de rioolwerkers die voor Frankrijk zijn gesneuveld, en gedenkplaten herinneren aan medewerkers van de dienst.

Geschiedenis in het kort: van Aubriot tot Belgrand, van Hugo tot het museum

Aan het einde van de 14e eeuw laat de prévôt van Parijs Hugues Aubriot onder de rue Montmartre het eerste overwelfde riool van de stad bouwen. Eeuwenlang stroomt de rest van het afvalwater in open lucht. Aan het begin van de 19e eeuw verkent en karteert inspecteur Pierre-Emmanuel Bruneseau de oude gangen; een van de gangen van het museum draagt zijn naam.

Victor Hugo zal het zich herinneren: in Les Misérables (1862) wijdt hij een heel boek aan het riool van Parijs, waar Jean Valjean in 1832 doorheen trekt met de gewonde Marius op zijn rug. Dat net, donker en ongezond, is dat van vóór de grote werken. Het museum citeert de schrijver overigens in zijn presentatie.

De omwenteling komt onder het Tweede Keizerrijk. Vanaf 1854 vertrouwt prefect Haussmann het project toe aan ingenieur Eugène Belgrand. Die ontwerpt een gemengd stelsel, dat zowel regenwater als afvalwater opvangt, met gangen die hoog genoeg zijn om er rechtop in te lopen en die het stratenplan volgen. Het grootste deel van de huidige 2.600 kilometer vloeit voort uit dit principe.

De openbare bezoeken beginnen al tijdens de Wereldtentoonstelling van 1867: bezoekers voeren toen per boot of per wagentje door de hoofdriolen, onder leiding van de rioolwerkers. Het eigenlijke museum opent in 1975. De renovatie van 2018 tot 2021 betrof de toegankelijkheid, een nieuw ontvangstpaviljoen en de inrichting; het museum heropende op 23 oktober 2021.

Geur, temperatuur en bezoekvoorwaarden

De vraag komt altijd terug: ja, het ruikt. U bevindt zich in een riool dat in gebruik is, en de geur begeleidt het hele bezoek; de meeste bezoekers wennen er snel aan. Het museum raadt het bezoek af voor mensen die gevoelig zijn voor geuren en vocht.

• Temperatuur: het hele jaar door ongeveer 13 °C. Neem in de zomer een trui mee, want het contrast met buiten is dan verrassend.
• Vloer: op sommige plekken glad, zwakke verlichting. Platte schoenen aanbevolen.
• Afgeraden voor zwangere vrouwen, kinderen onder 5 jaar en mensen met claustrofobie.
• Verboden: eten en drinken, fietsen en steps. Raak geen natte onderdelen aan en was uw handen bij het verlaten; er zijn toiletten ter plaatse.

Toegankelijkheid

Sinds de renovatie is de route toegankelijk met een rolstoel dankzij een lift. De toegang is gratis voor de persoon met een beperking en zijn of haar begeleider. Er is een ringleiding beschikbaar, geleidehonden zijn toegestaan en rondleidingen voor groepen blinden en slechtzienden kunnen bij het museum worden gereserveerd. De voorbehouden parkeerplaats bevindt zich op 87 quai d'Orsay.

Bezoeken met kinderen

Het bezoek valt doorgaans in de smaak bij kinderen van 7 tot 12 jaar: het stromende water, de straatnaambordjes, de machines en het verhaal van Jean Valjean spreken kinderen aan. Voor de jongsten kunnen de geur, het lawaai en het halfduister onaangenaam zijn, en het museum raadt het bezoek af onder 5 jaar. De rondleiding voor gezinnen op zondag, de vertelrondleiding en de workshops "Les égouts (e)au propre" (6–9 jaar) en "Au filtre de l'eau" (9–12 jaar) staan in de tarieventabel.

Omdat jongeren onder 18 jaar gratis naar binnen mogen, betaalt een gezin met twee volwassenen 18 € voor het vrije bezoek. Voor de rest van de dag, zie onze gids over Parijs met het gezin. Het museum is ook een goede optie bij regen, aangezien het er 13 °C is, wat er buiten ook gebeurt: meer ideeën in Parijs op een regenachtige dag.

Te combineren in de buurt

• De pont de l'Alma: op de pijler van de brug dient het beeld van de Zouave als populair ijkpunt om het hoogwater van de Seine te meten. Op de rechteroever, op de place de l'Alma, is de Flamme de la Liberté een herdenkingsplek geworden.
• Het musée du quai Branly: op enkele minuten lopen langs de kade, voor de kunst van Afrika, Oceanië, Azië en Amerika; zie onze pagina over het musée du quai Branly.
• De Eiffeltoren: op zo'n vijftien minuten lopen langs de Seine naar het westen; openingstijden en tickets op onze pagina over de Eiffeltoren.
• Les Invalides: via de avenue Bosquet of de quai d'Orsay, naar het oosten; zie het hôtel des Invalides en het graf van Napoleon.

Praktisch overzicht

Tarieven vastgesteld in september 2026. Controleer de openstelling na hevige regen of tijdens hoogwater.

Verder lezen

Bent u geïnteresseerd in wat er onder Parijs schuilgaat, dan bundelt onze selectie ongewoon Parijs andere minder voor de hand liggende plekken. Om de pont de l'Alma en de Zouave vanaf het water te zien, vertrekt een rondvaart op de Seine op een paar passen van het museum. En voor de herfstvakantie vullen onze ideeën voor de herfstvakantie (Toussaint) in Parijs met het gezin het bezoek aan.