Parijs was de bakermat van de impressionistische beweging, en deze route verbindt enkele van de plekken die het meest hebben betekend voor deze schilders, van het Musée de l'Orangerie tot de steegjes van Montmartre. Reken op een halve dag om dit parcours te volgen tussen doeken, tuinen en ateliers, met een combinatie van wandelen en enkele metroritten.
Het Musée de l'Orangerie, het startpunt
Ondergebracht in twee ovale zalen die op maat werden ontworpen op verzoek van Claude Monet, toont het Musée de l'Orangerie de Nymphéas onder de omstandigheden die de schilder zelf wenste: natuurlijk licht en een uitzicht van 360 graden op zijn grote panelen gewijd aan waterlelies. Genesteld op de hoek van de Jardin des Tuileries, laat de bescheiden gevel van het museum niets vermoeden van de omvang van de doeken die erin verscholen zitten.
De Jardin des Tuileries
Bij het verlaten van de Orangerie volstaan een paar minuten wandelen door deze Franse tuin, in de zeventiende eeuw ontworpen door André Le Nôtre, om het vervolg van de route te bereiken. De brede lanen en het achthoekige bassin bieden een aangename overgang voordat u de Seine oversteekt naar de Linkeroever.
Het Musée d'Orsay
Gevestigd in het voormalige Gare d'Orsay, in 1986 omgebouwd tot museum, herbergt dit voormalige spoorweggebouw de grootste collectie ter wereld van impressionistische en postimpressionistische werken, met doeken van Monet, Renoir, Degas, Manet, Van Gogh en Cézanne. Reken op minstens twee uur om de zalen gewijd aan de beweging te doorlopen, ondergebracht onder de grote glazen overkapping van de voormalige stationshal.
Het Musée Marmottan Monet, een optionele omweg
Gelegen in het 16e arrondissement, wat afgelegen van de rest van de route, bewaart dit museum de belangrijkste collectie ter wereld van werken van Claude Monet, waaronder Indruk, opkomende zon, het schilderij uit 1872 dat de impressionistische beweging zijn naam gaf. Omdat het niet op de directe weg tussen het Musée d'Orsay en Montmartre ligt, vergt het een metrorit heen en terug, maar blijft het onmisbaar voor liefhebbers van de schilder.
De Place du Tertre, op Montmartre
In de negentiende eeuw trokken de lage huurprijzen en de nog dorpse sfeer van de Montmartre-heuvel talrijke impressionistische en postimpressionistische schilders aan, op zoek naar betaalbare ateliers, ver van de drukte van het centrum van Parijs. Op de Place du Tertre vestigen zich nog dagelijks portretschilders, die op hun eigen manier deze traditie voortzetten van een wijk die van oudsher op kunst is gericht.
Le Clos Montmartre
Deze kleine wijngaard, aangeplant tegen de heuvelflank, herinnert aan het nog landelijke karakter van Montmartre in de tijd toen de schilders zich er vestigden, tussen molens, tuinen en open uitzicht over het omringende platteland. Het is deze dorpssfeer, mijlenver van het haussmanniaanse Parijs, die de verbeelding voedde van een hele generatie kunstenaars die er op zoek gingen naar een andere leefomgeving.
In dit artikel genoemd
