Paryż był kolebką impresjonizmu, a ta trasa łączy niektóre z miejsc najważniejszych dla tych malarzy, od Musée de l'Orangerie po uliczki Montmartre. Warto przeznaczyć pół dnia na przejście tego szlaku między obrazami, ogrodami i pracowniami, łącząc spacer z kilkoma przejazdami metrem.
Musée de l'Orangerie, punkt wyjścia
W dwóch owalnych salach zaprojektowanych na życzenie Claude'a Moneta Musée de l'Orangerie prezentuje „Nenufary” w warunkach, jakich chciał sam malarz: w naturalnym świetle i z widokiem 360 stopni na wielkie panele poświęcone liliom wodnym. Dyskretna fasada muzeum, ukryta w rogu ogrodu Tuileries, nie zdradza skali skrywanych w nim płócien.
Ogród Tuileries
Po wyjściu z Orangerie wystarczy kilka minut spaceru po tym ogrodzie francuskim, zaprojektowanym w XVII wieku przez André Le Nôtre'a, aby dotrzeć do kolejnego etapu trasy. Szerokie aleje i ośmiokątny basen są przyjemnym przejściem przed przekroczeniem Sekwany na lewy brzeg.
Musée d'Orsay
W dawnym dworcu Orsay, przekształconym w muzeum w 1986 roku, mieści się największa na świecie kolekcja dzieł impresjonistów i postimpresjonistów, z obrazami Moneta, Renoira, Degasa, Maneta, Van Gogha i Cézanne'a. Na sale poświęcone temu nurtowi, umieszczone pod wielkim przeszkleniem dawnej hali, warto przeznaczyć co najmniej dwie godziny.
Musée Marmottan Monet, opcjonalny objazd
Położone w 16. dzielnicy, z dala od reszty trasy, muzeum przechowuje największą na świecie kolekcję dzieł Claude'a Moneta, w tym „Impresję, wschód słońca”, obraz z 1872 roku, od którego nazwę wziął impresjonizm. Ponieważ nie leży na bezpośredniej drodze między Musée d'Orsay a Montmartre, wymaga przejazdu metrem w obie strony, ale dla miłośników malarza pozostaje obowiązkowe.
Place du Tertre na Montmartre
W XIX wieku niskie czynsze i jeszcze wiejska atmosfera wzgórza Montmartre przyciągały wielu impresjonistów i postimpresjonistów szukających tanich pracowni, z dala od zgiełku centrum Paryża. Na place du Tertre portreciści wciąż codziennie rozstawiają sztalugi, na swój sposób kontynuując tradycję dzielnicy historycznie związanej ze sztuką.
Clos Montmartre
Ta mała winnica na zboczu wzgórza przypomina o wiejskim charakterze Montmartre z czasów, gdy osiedlali się tu malarze, wśród wiatraków, ogrodów i rozległych widoków na okoliczne pola. To właśnie ta wiejska atmosfera, odległa o lata świetlne od haussmannowskiego Paryża, karmiła wyobraźnię całego pokolenia artystów, którzy przybyli tu w poszukiwaniu innego stylu życia.
Wskazówki
Warto zacząć w Musée de l'Orangerie (metro Concorde, linie 1, 8 i 12), w rogu ogrodu Tuileries, a następnie przejść przez ogród do Sekwany i dotrzeć pieszo do Musée d'Orsay, około piętnastu minut marszu. Miłośnicy Moneta dysponujący większą ilością czasu mogą z Orsay podjechać do Musée Marmottan Monet, ale wymaga to przejazdu metrem (stacja La Muette, linia 9), ponieważ muzeum nie leży na bezpośredniej trasie. Spacer najlepiej zakończyć na Montmartre, również dostępnym metrem z Musée d'Orsay (około trzydziestu minut jazdy), wędrując między place du Tertre a Clos Montmartre. W sumie należy przewidzieć pół dnia na tę trasę, obejmującą około dwóch kilometrów marszu w centrum i przejazdy metrem niezbędne do połączenia bardziej oddalonych etapów.
Miejsca z tego artykułu
Co dalej?
W podobnym duchu
Przygotowanie do wizyty
