Otwarty w 1804 roku Père-Lachaise był pierwszym paryskim cmentarzem zaprojektowanym jako ogród, a nie zwykła ogrodzona nekropolia: architekt Alexandre-Théodore Brongniart wytyczył tu kręte aleje w stylu angielskim, obsadzone różnymi gatunkami drzew, które dopasowują się do ukształtowania wzgórza w 20. dzielnicy. Poza słynnymi grobami, którym zawdzięcza sławę, to właśnie charakter muzeum-ogrodu pod gołym niebem, z 44 hektarami rzeźby nagrobnej i XIX-wiecznej architektury, zasługuje na prawdziwe zwiedzanie, a nie tylko krótki przelot.
Orientacja od samego wejścia
Cmentarz ma pięć wejść i 97 ponumerowanych kwater, a przy każdym wejściu dostępny jest bezpłatny plan. Warto zawsze zabrać go po przyjeździe: bez niego łatwo zgubić się w sieci alei, nawet podczas krótkiej wizyty.
Brama i kaplica przy głównym wejściu
Od strony boulevard de Ménilmontant neoklasycystyczna brama zaprojektowana przez Étienne'a-Hippolyte'a Godde'a, otwarta w 1825 roku, nadaje architektoniczny ton zwiedzaniu. Katolicka kaplica cmentarna, również autorstwa Godde'a, znajduje się kilka kroków dalej i służy jako centralny punkt orientacyjny do dalszej eksploracji okolicznych kwater.
Najstarsze kwatery
Kwatery w pobliżu głównego wejścia należą do najstarszych na cmentarzu i skupiają dużo XIX-wiecznej rzeźby nagrobnej: miniaturowe kaplice, kamienne anioły i secesyjne mauzolea następują po sobie wzdłuż alei, więc nie trzeba szukać konkretnego grobu, by docenić trasę.
Mur Federatów (Mur des Fédérés)
W południowo-wschodniej części cmentarza przy tym murze rozstrzelano w maju 1871 roku 147 ostatnich bojowników Komuny Paryskiej. Miejsce to pozostaje symbolem pamięci francuskiej lewicy, gdzie co roku odbywają się uroczystości upamiętniające: przystanek, który nadaje zwiedzaniu wymiar historyczny wykraczający poza sam spacer.
Krematorium-kolumbarium
Wzniesiony od 1894 roku przez architekta Jeana Camille'a Formigé w stylu neobizantyjskim budynek zwieńczony dużą kopułą mieści ponad 26 000 nisz rozmieszczonych na pięciu poziomach. To jeden z najbardziej imponujących zespołów architektonicznych cmentarza, położony z dala od najbardziej uczęszczanych ścieżek.
Jak znaleźć konkretny grób i się nie zgubić
Plan dostępny przy wejściach wymienia ponad sto słynnych grobów z dokładnym położeniem według numeru kwatery. Zamiast szukać na chybił trafił, lepiej zaopatrzyć się w ten plan lub specjalną aplikację, jeśli interesuje Państwa konkretne nazwisko: teren jest zbyt rozległy, by skutecznie improwizować.
Wskazówki
Na zwiedzanie wykraczające poza samo przejście warto przeznaczyć co najmniej dwie godziny, a więcej, jeśli planuje się dłuższe przystanki w najstarszych kwaterach. Teren jest pagórkowaty i miejscami wybrukowany, dlatego należy zabrać buty odpowiednie do długiego spaceru. Godziny otwarcia zależą od pory roku i dnia tygodnia (zwykle 8:00-18:00 w dni powszednie, w weekendy otwarcie nieco później), a przez cały rok cmentarz zamyka bramy przed zmrokiem. Wizyta późnym przedpołudniem, gdy ruch jest jeszcze umiarkowany, pozwala nacieszyć się spokojem alei przed przybyciem popołudniowych grup z przewodnikiem.
Miejsca z tego artykułu
Co dalej?
W podobnym duchu
Przygotowanie do wizyty
